بخش ۲۹ - تمامی سخن عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به حسرت زمانه‌ای اشاره دارد که شاعر در آن شاد و با نشاط بوده است. او ناراحت است که آن روزهای خوشی و زندگی فعال از دست رفته‌اند و به یاد می‌آورد که در آن زمان امید و خوشبختی در زندگی‌اش وجود داشته است.