نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۶ - خطاب به ائمه طاهرین علیهم السلام عمان سامانی

عمان سامانی / معراج نامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ای شما را سایه پروردی هما

آمدم در سایه لطف شما

غایب و حاضر ز اعمال شفیع

با ندای الشفیع و الشفیع

ما که مشتی واله و دیوانه ایم

محرمان این سرا را خانه ایم

سرخوشیم از عشق جام ذوالجلال

ایمن از خوفیم و فارغ از زوال

تابع شرع خداییم و رسول

تا بقاییم از فروع و از اصول

زاهد آن سرحلقه افسرده ها

که به ما از جهل گیرد خرده ها

چونکه او را آگهی از حال نیست

شور مشتاقان به یک منوال نیست

آن یکی گرید به ذکر آه آه

وین یکی خندان به بانگ قاه قاه

آن یک از مستی نداند پا ز سر

وین یک از راز دو عالم باخبر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ابراز عشق و ارادت شاعر به خدا و پیامبر (ص) و همچنین صفات والای افرادی که در این مسیر هستند، می‌پردازد. شاعر خود را در سایه لطف پروردگار می‌بیند و از شفیع بودن خود سخن می‌گوید. او به عشق و شادی ناشی از ارتباط با خدا اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این عشق باعث امنیت و آسودگی خاطر او شده است. همچنین، به تفاوت‌های حال و احساسات مردم اشاره دارد؛ برخی در حال اشک و غم هستند و برخی دیگر در شادی و خوشحالی. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که عشق و مستی در راه حق متفاوت است و هر فرد به نوعی این مسیر را طی می‌کند.