شمارهٔ ۲۱ عنصری
عنصری بلخی / اشعار منسوب / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
بهارش تویی غمگسارش تویی
درین تنگ زندان زوارش تویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این دو بیت نشاندهندهی احساس عمیق عشق و وابستگی شاعر به معشوق است. شاعر معشوق را منبع شادی و سرزندگی میداند و در عین حال به غم و اندوه ناشی از دوری از او اشاره میکند. در واقع، معشوق به عنوان نماد زندگی و زیبایی در این تنگنا قرار دارد.