بخش ۳۵ - یوسف بن الحسین ابوعلی عثمانی
ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم
و از ایشان بود یوسف بن الحسین پیر ری و قوهستان بود و یگانۀ وقت و فرید عصر، و عالم بود و ادیب بود و صحبت ذاالنّون مصری کرده بود و وفات او اندر سنۀ اربع و ثلثمایه بود.
یوسف بن الحسین گوید اگر خدای را بینم با جملۀ معصیتها دوستر دارم از آنک با یک ذرّه ریا.
و هم او گوید چون مرید را بینی که رخصت جوید بدان که از وی هیچ چیز نخواهد آمد.
و بجُنَیْد نامه نبشت کی خدای ترا طعم نفس مچشاناد که اگر این ترا بچشاند پس از آن هیچ چیز نبینی.
یوسف بن الحسین گوید آفات صوفیان اندر صحبت کودکان است و معاشرت اضداد و رفق زنان.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
یوسف بن الحسین از عالمان و ادبای زمان خود بود که در قوهستان زندگی می‌کرد. او شاگرد ذاالنون مصری بود و در سال ۳۴۳ هجری درگذشت. یوسف بن الحسین می‌گوید اگر خدا را با تمام معصیتها ببینی، از آن بهتر است که او را با یک ذره ریا ببینی. او همچنین تأکید می‌کند که اگر مریدی رخصت طلب کند، نباید از او انتظار داشته باشی که چیزی به تو بدهد. وی در نامه‌ای هشدار می‌دهد که خداوند طعم نفس را به انسان نچشاند، زیرا اگر این طعم را بچشد، دیگر چیزی نخواهد دید. یوسف بن الحسین معتقد است که آفات صوفیان در معاشرت با کودکان، دشمنان و رفاقت با زنان است.