بخش ۶۰ - ابوالحسن علیّ بن محمّد المُزَیِّن ابوعلی عثمانی
ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم
و ازین طایفه بود ابوالحسن علیّ بن محمّدالمُزَیِّن، بغدادی بود، از اصحاب سهل بن عبداللّه و جُنَیْد و طبقۀ وقت ایشان، بمکّه مجاور بود و وفات وی آنجا بود اندر سنۀ ثمان و عشرین و ثلثمایه، با ورع و بزرگ بود.
ابوبکر رازی گوید کی مُزَیِّن گفت گناه از پس گناه عقوبت گناه بود و نیکوئی از پس نیکوئی ثواب نیکوئی بود.
مَزَیِّن را از توحید پرسیدند گفت آنک بدانی که اوصاف او جداست از اوصاف خلق، بصفات قدیم محدثات ازو جدا باز شدند.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ابوالحسن علی بن محمد المزین بغدادی، که از اصحاب سهل بن عبدالله و جنید بود، در مکه زندگی می‌کرد و در سن ۲۸۳ هجری قمری در آنجا وفات یافت. او فردی با تقوا و بزرگ‌منش بود. ابوبکر رازی نقل می‌کند که المزین می‌گفت: «گناه باعث عذاب و نیکی باعث پاداش است.» همچنین، او در پاسخ به پرسشی درباره توحید، بیان کرد که اوصاف خداوند از اوصاف مخلوقات متمایز است و ویژگی‌های قدیم از جدیدها جدا هستند.