نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۶۱ - ابوعلیّ بن الکاتب ابوعلی عثمانی

ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم

و از ایشان بود ابوعلیّ بن الکاتب نام وی الحسن بن احمد صحبت ابوعلی رودباری و ابوبکر مصری و پیران دیگر کرده بود و بزرگ بود اندر حال خویش و وفاة او اندر سنه نیّف و اربعین و ثلثمایه بود.

ابن کاتب گوید معتزله خواستند کی خدایرا منزّه گویند از جهت عقل و بخطا افتادند و صوفیان از طریق علم تنزیه خدای گفتند و مصیب بودند.

ابن کاتب گوید چون خوف در دل قرار گیرد بر زبان حکمت رود.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ابوعلی بن الکاتب، الحسن بن احمد نام داشت و با ابوعلی رودباری و ابوبکر مصری و دیگران معاشرت کرده بود. او شخصیتی برجسته بود و در سن چهل و سه سالگی درگذشت. ابن کاتب می‌گوید که معتزله سعی کردند خدا را از نظر عقل تنزه کنند و به اشتباه افتادند، در حالی که صوفیان با علم به تنزیه خدا، به حقایق پی بردند. همچنین او اشاره می‌کند که زمانی که ترس در دل فردی ایجاد شود، حکمت بر زبانش جاری می‌شود.