نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۶۵ - ابواسحق ابراهیم بن شیبان القَرمیسینئ ابوعلی عثمانی

ابوعلی حسن بن احمد عثمانی / باب دوم

و از ایشان بود ابواسحق ابراهیم بن شیبان القَرمیسینئ رَحْمَةُ اللّه عَلَیْهِ، پیر وقت خویش بود و صحبت ابوعبداللّه مغربی کرده بود و صحبت خوّاص و پیران دیگر.

ابراهیم شیبان گوید هر کی خواهد که از جملۀ بطّالان بود گو رخصت را ملازم گیر.

و گوید علم فنا و بقا بر اخلاص وحدانیّت گردد و درستی عبودیّت و هرچه جز این بود آنست کی ترا بغلط افکند و زندقه آرد.

و گوید سفله آن بود که در خدای عزّوجلّ عاصی شود.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ابواسحاق ابراهیم بن شیبان القرمیسینی، عالم و پیر زمان خود، بر اهمیت صحبت با اهل علم و سالکان طریقت تأکید می‌کند. او می‌گوید اگر کسی می‌خواهد از گروه بطلان (بی‌فایده‌ها) نباشد، باید به رخصت (اجازه) پایبند باشد. همچنین او علم فنا و بقا را در اخلاص و وحدانیت و راست‌گویی در عبودیت می‌داند و هشدار می‌دهد که هر چیزی غیر از این، انسان را به خطا می‌کشاند و به زندقه (کفر) می‌انجامد. او در انتها به این نکته اشاره می‌کند که نادان کسی است که در برابر خداوند متعال عصیان کند.