شمارهٔ ۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر "بر منبر و سجاده ببایست گریست" به بررسی دغدغه‌ها و مشکلات اجتماعی و دینی می‌پردازد. شاعر از نارضایتی‌ها و نابرابری‌ها سخن می‌گوید و به اهمیت توجه به مسائل انسانی در کنار مسائل مذهبی اشاره می‌کند. او بر این نکته تأکید می‌کند که تکیه بر آداب و رسوم مذهبی بدون توجه به واقعیت‌های اجتماعی نمی‌تواند راهگشای مشکلات باشد. احساس اندوه و نیاز به تغییر در متن شعر مشهود است.