بخش ۴۴ - مثنوی اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / منطق‌العشاق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نخواهی گشت با وصلم هم آواز
کناری گیر و با هجران همی ساز
نخواهم در تو پیوستن بیاری
تو خواهی گریه میکن، خواه زاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساس تنهایی و دوری از معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که نمی‌خواهد با معشوق به هم بپیوندد، بلکه بهتر است کنار نشسته و با هجران خود کنار بیاید. اگرچه او نمی‌خواهد در کنار معشوق باشد، اما از سوی دیگر، معشوق به گریه و زاری ادامه می‌دهد.