بخش ۴۷ - حکایت اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یک طبیب است که با کسی که دندان درد دارد صحبت می‌کند. او می‌گوید وقتی دندانی به درد آید، باید آن را بکشید، حتی اگر شیرین و دوست‌داشتنی باشد. همچنین، او به دوستی که از رفاقت می‌گریزد warning می‌دهد که بهتر است از او فاصله بگیرد، چون چنین دوستی اعتمادی ندارد. شاعر اشاره می‌کند که محبت دو طرفه دوام ندارد و اگر یکی از طرفین از دیگری دور شود، ادامه‌ی رابطه بی‌معنی است. به علاوه، او می‌گوید که هر کس باید با هم‌جنس خود همراه باشد و از ارتباطاتی که فقط به دلایل ظاهری وجود دارند، پرهیز کند.