بخش ۴۸ - تمامی سخن اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / منطقالعشاق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ز چشم سوکوار اشکی چو باران
همی بارند مسکین سوکواران
شب تاریک او بیدار تا روز
همی گفت این سخن با گریه و سوز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تصویرگری سوکوار (اندوهگین) میپردازد که از چشمانش اشکهایش مانند باران میریزد. او به حالت غمگین و بیخوابی اشاره میکند که شب را بیدار مانده و با گریه و احساس سوز و درد سخن میگوید.