نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۸ - تمامی سخن اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای / منطق‌العشاق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز چشم سوکوار اشکی چو باران

همی بارند مسکین سوکواران

شب تاریک او بیدار تا روز

همی گفت این سخن با گریه و سوز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تصویرگری سوکوار (اندوهگین) می‌پردازد که از چشمانش اشک‌هایش مانند باران می‌ریزد. او به حالت غمگین و بی‌خوابی اشاره می‌کند که شب را بیدار مانده و با گریه و احساس سوز و درد سخن می‌گوید.