بخش ۶۶ - رسیدن نامهٔ عاشق به معشوق اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / منطق‌العشاق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چو گوش ماهرخ پر شد ز زاری
به جای آورد شرط دوستداری
بر آن بیچاره رحمت کرد و بخشود
چه گوید کس؟ که جای مرحمت بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، سخن از درد و زاری یک ماهرخ (دختر زیبا) است که هنگام شنیدن غم و اندوه دیگری، به شرط دوستی و محبت عمل کرده و رحمت و بخشش نشان می‌دهد. اینجا به اهمیت مهربانی و رحم در ارتباطات انسانی اشاره شده است؛ اینکه وقتی کسی نیازمند کمک است، باید مورد رحمت قرار گیرد، و هیچ‌کس نمی‌تواند درباره مهربانی سخن بگوید چون جای رحمت بر همه مشخص است.