بخش ۶۹ - تمامی سخن اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / منطق‌العشاق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دگر بار آن بت از خواری پشیمان
شد از جور و ستمگاری پشیمان
نوشت از غایت مهری، که دانی
ضرورت نامه‌ای در مهربانی
بدان آشفتهٔ مسکین فرستاد
به لطف و عذرخواهی وعدها داد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، بت (نمادی از معشوق یا محبوب) به خاطر ظلم و ستمی که بر دیگران روا داشته، به خود درمی‌یافت و از رفتار خود پشیمان می‌شود. او تحت تأثیر محبت و محبت‌هایی که در دل دارد، تصمیم می‌گیرد نامه‌ای به یک فرد زجرکشیده و مظلوم بنویسد و در آن ضمن ابراز لطف و بخشش، به او وعده‌هایی می‌دهد.