بخش ۹ - مثنوی اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / منطق‌العشاق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
غلامی میکنم تا زنده باشم
بمیرم، همچنانت بنده باشم
مرا دم بعد ازین امیدواری
روان گردان، به امیدی که داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از عشق و وابستگی عمیق خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که برای زنده ماندن، بنده عشق محبوبش خواهد بود و حتی در مرگ نیز خواهان خدمت به اوست. شاعر همچنین به امیدی اشاره می‌کند که دارد و از محبوب می‌خواهد که آن امید را در دلش زنده نگه دارد.