قطعهٔ ۱۸ - سخن پرداز رهی معیری
رهی معیری / چند قطعه / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
آن نواساز نوآیین، چو شود نغمهسرای
سرخوش از ناله مستانه کند، جان مرا
شیوه باد سحر عقدهگشایی است، رهی
شعر «پژمان» بگشاید دل پژمان مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان احساساتی عمیق و روحانی میپردازد. نواساز نوآور به عنوان یک هنرمند یا شاعر، با نواها و آهنگهای خود، جان شاعر را سرشار از نشاط و شادی میکند. باد سحر به عنوان نمادی از بیداری و گشایش، دل شاعر را نیز به چالش میکشد و به او احساس آزادی و رهایی میبخشد. در مجموع، این ابیات بر تأثیر شعر و موسیقی در زندگی احساسات و روحیات انسان تأکید دارند.