بخش ۳۸ - علی کرمانی رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
اسمش علیرضا و از طایفهٔ ذوالعلا. موطنش قلعهٔ عسکر در بردسیر مِنْبلوکات کرمان و مرید العارف باللّه رونق علی شاه بود و فقیر او را ملاقات نمود و این رباعیات از اوست:
یاری که به نیرنگ و فسون مشهور است
وز دیدهٔ اهل حس رخش مستور است
کوران نشناسند جمالش ورنه
صاحب نظران را همه جا منظور است
مست می عشق تو ز کس بیمش نیست
بیهوشِ تو از میر و عسس بیمش نیست
آن را که هوای لعل شیرین کس است
از شورش و غوغای مگس بیمش نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
علیرضا که از طایفه ذوالعلا و اهل قلعه عسکر در بردسیر کرمان است، مرید عارف بزرگی به نام رونق علی شاه بوده و فقیر او را ملاقات کرده است. او رباعیاتی سروده که به موضوع عشق و زیبایی پرداخته و در آن به ویژگی‌های محبوب واقعی اشاره کرده است. او می‌گوید که محبوبش به نیرنگ و فریب مشهور است و زیبایی او برای چشم‌های کور شناخته نمی‌شود، اما صاحب‌نظران او را در همه جا می‌شناسند. عاشق واقعی از عشق خود بدون هیچ ترسی مست است و از موانع و خطرات نمی‌هراسد.