بخش ۲۵ - ابراهیم اردوباری رضاقلی خان هدایت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

میرزا ابراهیم، از امیرزادگان خوی، در زمان سلطنت شاه جهان هندی به دهلی رفت و در آنجا ثروت و عزت زیادی به دست آورد. اما بعد از مدتی از زندگی دنیوی دل‌زده شد و اموالش را به تاراج داد و به فقر افتاد. در نهایت به ایران آمد و در اصفهان فوت کرد. این رباعی نتیجه تفکرات عمیق اوست که به موضوع مرگ و زندگی می‌پردازد: هر زنده دلی که از درد آگاه است، می‌داند که تعلقات دنیوی او را محدود کرده است. هر پیر زنی به طور طبیعی می‌میرد، اما مردی که به اختیار می‌میرد، واقعاً مرد است.