بخش ۴۱ - ثابت بدخشانی رضاقلی خان هدایت

بخش 1

بخش 2

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

میرمحمد افضل، شاعری از دهلی بود که در فنون فقه، کلام و حدیث مهارت داشت و از زندگی زهدانه‌ای برخوردار بود. او در سنه ۱۱۵۱ درگذشت و دیوانش تا آن زمان منتشر نشده بود. اشعار او نشان‌دهنده تفکرات عمیق فلسفی و معنوی‌اش است، که به تبیین وحدت وجود و جدایی‌های افراد در عالم پرداخته است. در تعدادی از ابیاتش به زیبایی از جایی در خرابات یاد می‌کند و به زاهدان می‌گوید که از اهل مسجد برای او دعا کنند.