بخش ۲۹ - حکیمی طبسی علیه الرّحمه رضاقلی خان هدایت
رضاقلی خان هدایت / روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
حکیمی مشهور به حکیمی و از مریدان سید نسیمی. معروف به همت و کریمی و مذکور به محبت صمیمی و از عارفان قدیمی. در سنهٔ ۸۸۱ در طبس فوت شد. محبوب علی نام داشته. از اوست:
ماییم و پیر میکده و کنج دیر او
امید ما بدوست که داریم غیر او؟
صد بار بیش کشت و دگر کرد زنده‌ام
گویی علی است یار و حکیمی نصیر او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
حکیمی معروف به حکیمی و از مریدان سید نسیمی بود که به خاطر صفات محبت و عارفانه‌اش شناخته می‌شد. او در سال ۸۸۱ در طبس درگذشت و محبوب علی نام داشت. در اشعار او به پیوند عمیقش با پیر میکده و امید به او اشاره شده است، همچنین بیان می‌کند که بارها در زندگی‌اش تجربه مرگ و زندگی دوباره را داشته و استواری و یاری‌اش را از علی می‌داند.