شمارهٔ ۱۰۳ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فع
زه دانا را گویند، که داند گفت
هیچ نادان را داننده نگوید زه
سخن شیرین از زَفت نیارد بر
بز به بج بج بر، هرگز نشود فربه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، اشاره به شناخت و دانایی می‌شود. گفته می‌شود که تنها دانا، کسی است که علم و آگاهی واقعی دارد و نادان‌ها قابل احترام نیستند. همچنین بیان می‌شود که سخن شیرین و دلپذیر از فردی با دانش و آگاهی به وجود می‌آید و نه از نادان‌ها. در پایان نیز به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی پایه‌های لازم را نداشته باشد، هرگز به تعالی و پیشرفت نمی‌رسد.