شمارهٔ ۱۰۸ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر ناله
چنان چون مادر از سوک عروس سیزده ساله
و گشته زین پرندِ سبز، شاخ بید بنساله
چنان چون اشک مهجوران نشسته ژاله بر لاله
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، به تضاد بین خوشحالی و ناراحتی اشاره شده است. برق نماد شادی و خنده است، در حالی که رعد نمایانگر غم و ناله است. تصویرسازی از مادر ابر به عنوان نمادی از غم و اندوه، و نشستن ژاله بر لاله به عنوان اشکی که بر گلها میریزد، حس خفگی و نوستالژی را منتقل میکند. در کل، شعر به تَکرار احساسات متضاد و زیباییهای طبیعت میپردازد.