شمارهٔ ۷۳ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدی
تاخلق جهان را بفگندی به خلالوش
کافور تو بالوس بود، مشک تو باناک
بالوس تو کافور کنی دایم مغشوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت گل سرخ صحبت می‌کند که تاثیر عمیقی بر دنیا می‌گذارد. او این گل را به کافور و مشک تشبیه می‌کند و به نوعی از هم‌نشینی آن‌ها سخن می‌گوید. شاعر به این موضوع می‌پردازد که این ترکیبات زیبا و خوشبو ممکن است دچار اختلال و سردرگمی شوند. به طور کلی، شعر به زیبایی و تاثیرگذاری عطر و رنگ گل سرخ اشاره دارد.