شمارهٔ ۸۰ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
کسان که تلخی زهر طلب نمی‌دانند
ترش شوند و بتابند رو ز اهل سؤال
تو را که می‌شنوی طاقت شنیدن نیست
مرا که می‌طلبم خود چگونه باشد حال؟
شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی
به دور لاله به کف برنهاده به، زیغال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به تلخی و سختی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید کسانی که به دنبال تلخی‌های زهرآلود نیستند، به زودی دچار ناراحتی می‌شوند. او خود را در وضعیت دشواری می‌بیند و از شنیدن سخنان دیگران تحمل ندارد. همچنین از زیبایی لاله به عنوان نشانه‌ای از شگفتی و زندگی یاد می‌کند و تأکید می‌کند که در میان سختی‌ها نیز جنبه‌های زیبا وجود دارد.