شمارهٔ ۸۱ رودکی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

عارف در این شعر درباره‌ی احساسات عمیق خود نسبت به محبوب سخن می‌گوید. او نمی‌خواهد نام‌های بزرگ و شایسته افراد را به سادگی و بی‌مقدمه بخواند. او از این می‌نالد که وقتی او را خوب می‌خوانند و یا به عنوان عاشق می‌نامند، این امر برایش دردی را به همراه دارد. دل او در جستجوی آرامش است و وقتی از غم و اندوه دور شود، باز هم به یاد غمگینان می‌افتد و غم او بیشتر می‌شود. در واقع، او با تضاد احساسات درونی مواجه است؛ از یک سو میل به عشق و نام بردن از محبوب و از سوی دیگر درد و رنجی که در دل دارد.