شمارهٔ ۹۴ رودکی
رودکی سمرقندی / قصاید و قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان
از من دل و سگالش، از تو تن و روان
کوری کنیم و باده خوریم و بویم شاد
بوسه دهیم بر دو لبان پریوشان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دعوت به شادی و عشق است. شاعر از معشوق می‌خواهد که شعرش را بخواند و در کنار هم با باده‌نوشی و خوشی لحظاتی را سپری کنند. در این حال، عشق و نزدیکی را جشن می‌گیرند و با بوسه بر لبان معشوق خود، از زیبایی و شادی زندگی لذت می‌برند.