پاره ۱ رودکی
رودکی سمرقندی / ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
تا سمو سر برآورید از دشت
گشت زنگار گون همه لب کشت
هر یکی کاردی ز خوان برداشت
تا پزند از سمو طعامک چاشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، به ظهور سمو (نماد طراوت و شادابی) اشاره می‌شود که باعث شده همه لب‌کشت‌ها زنگار گرفته و فعالیت کرده و هر کسی کاردی از سفره برمی‌دارد تا غذایی از سمو بپزد. در واقع، این متن به تولید و اشتهای بشر در زمان بهار و تجدید حیات طبیعت می‌پردازد.