بخش ۱۱۳ - در بیان آنک نادر افتد کی مریدی در مدعی مزور اعتقاد بصدق ببندد کی او کسی است و بدین اعتقاد به مقامی برسد کی شیخش در خواب ندیده باشد و آب و آتش او را گزند نکند و شیخش را گزند کند ولیکن بنادر نادر مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بررسی مفهوم حقیقت و دروغ می‌پردازد. شاعر به نادر طالب اشاره می‌کند که با نیت نیک به جایی می‌رسد، هرچند که ممکن است ظاهرش گمراه‌کننده باشد. سپس به مسأله نماز اشاره می‌کند و می‌گوید هرچند ممکن است نمازش نادرست باشد، اما قصد او نیک است. در ادامه، شاعر تفاوت‌های بین ادعا و واقعیت را به تصویر می‌کشد و به قحطی‌های متفاوت (قحطی جان و قحطی نان) اشاره می‌کند. در نهایت، از این می‌گوید که چرا باید همانند مدعیان پنهان‌کار رفتار کنیم، در حالی که می‌توانیم به حقیقت زندگی‌کردن بپردازیم.