بخش ۱۲۰ - تسلیم کردن مرد خود را به آنچ التماس زن بود از طلب معیشت و آن اعتراضِ زن را اشارات حق دانستن. به نزد عقلِ هر داننده ای هست، که با گردنده گرداننده ای هست مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، مردی به احساس پشیمانی و ندامت از کردارهایش اشاره می‌کند و به زنی می‌گوید که در مواقع سختی، انسان‌ها ممکن است دچار تردید شوند. او بیان می‌کند که در لحظه مرگ، انسان نمی‌تواند به درستی تصمیم بگیرد و سرنوشت او فزونی می‌گیرد. مرد از زنش می‌خواهد که بر او رحمت کند و از او پوزش بخواهد، افزودن اینکه حتی اگر شخصی کافر باشد، در صورت پشیمانی می‌تواند به مسلمان تبدیل شود. او خدا را بخشنده و رحیم می‌داند و به عشق به او در همه چیز، چه در وجود و چه در عدم، اشاره می‌کند و می‌گوید که کفر و ایمان فقط در عشق به خدا معنا دارند.