بخش ۱۳۱ - در بیان آنک چنانک گدا عاشق کرمست و عاشق کریم، کرمِ کریم هم عاشق گداست اگر گدا را صبر بیش بود کریم بر در او آید و اگر کریم را صبر بیش بود گدا بر در او آید اما صبر گدا کمال گداست و صبر کریم نقصان اوست مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به ارتباط میان بخشندگی و نیازمندی اشاره دارد. در آن گفته می‌شود که بندگان خدا (گدایان) آینه‌ای از جود (بخشش) و احسان الهی هستند. خداوند به پیامبر (محمد) می‌فرماید که نباید بر گدایان چیزی بگوید، زیرا آنها خود نماد جود الهی هستند. گدایان با نیازهایشان نشان‌دهنده‌ی رحمت و بخشش خداوند‌اند و کسانی که غیر از خدا هستند، مرده در معنای روحانی‌اند. به عبارت دیگر، ارتباط با خدا و درک جود الهی، زندگی واقعی را به وجود می‌آورد.