بخش ۱۳۵ - مثل عرب اذا زنیت فازن بالحرة و اذا سرقت فاسرق الدرة مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمایز بین حال و گذشته، و وضعیت انسان‌ها در جستجوی هدف و مطلوب خود می‌پردازد. در آن، شاعر از دو شخصیت سخن می‌گوید که یکی در جستجوی خواسته‌های خود است و دیگری حسرت‌زده و دور از خواسته‌هایش باقی مانده. او از تلاش‌های بی‌ثمر و رنج‌هایی که به نیت رسیدن به هدف متحمل شده‌اند، سخن می‌گوید و این که برخی از انسان‌ها مانند صیادی هستند که سایه‌ای را می‌گیرند به امید شکار، اما در واقع هیچ بهره‌ای نمی‌برند. در نهایت، شاعر با اشاره به پیوستگی موجودات و نقش هر جزء در کل، به بیهودگی برخی از تلاش‌ها اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که نشانه‌های جستجوی معانی و ارزش‌ها در زندگی باید به درستی درک شوند.