بخش ۲۸ - جواب گفتن وزیر کی خلوت را نمیشکنم مولانا
مولانا / دفتر اول / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
گفت حجتهای خود کوته کنید
پند را در جان و در دل ره کنید
گر اَمینم، متهم نبوَد امین
گر بگویم آسمان را من زمین
گر کمالم، با کمال اِنکار چیست
ور نیَم، این زحمت و آزار چیست
من نخواهم شد ازین خلوت برون
زانک مشغولم باحوال درون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از شنوندگان میخواهد که استدلالها و دلایل خود را کم کنند و به درون خود و حال درونیشان توجه بیشتری داشته باشند. او به عنوان یک فرد امین، حتی اگر حرفی بزند که نادرست به نظر برسد، خود را متهم نمیکند. همچنین، او به اهمیت کمال اشاره میکند و از زحمت و آزار بیفایده میگوید. در نهایت، او میگوید که از این خلوت بیرون نمیرود زیرا درگیر تفکرات و حالات درونیاش است.