بخش ۶۷ - طعنهٔ زاغ در دعوی هدهد مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

زاغ از حسد نزد سلیمان آمد و او را به بدی متهم کرد. سلیمان به او گفت که ادب ایجاب می‌کند در مقام پادشاه سخن نراند و از خودخواهی و دروغ بپرهیزد. سلیمان اشاره کرد که اگر زاغ به حقیقت نظر داشت، نمی‌توانست در دام استقامت کند و به قفس برود. او به زاغ یادآوری کرد که آغاز مشکل از خود او بود و اکنون که در حال مستی است، نمی‌تواند دروغ بگوید و نیاز به صداقت دارد.