بخش ۸۷ - تفسیر قول فریدالدین عطار قدس الله روحه تو صاحب نفسی ای غافل میان خاک خون می‌خور که صاحب‌دل اگر زهری خورد آن انگبین باشد مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این قطعه شعر درباره‌ی اهمیت درک و تسلیم به خواست خداوند و پرهیز از خودرایی است. شاعر به شخصی که دچار سختی و بیماری شده، یادآوری می‌کند که اگرچه ممکن است زهر و درد عذاب‌آور باشد، اما در حقیقت او به صحت و سلامت می‌رسد. پیامبر نیز به او توصیه می‌کند که به هیچ هدف دنیوی وابسته نشود و باید به دنبال حقیقت و صبر باشد. شاعر به تشبیه‌های مختلف می‌پردازد، از جمله مقایسه فرد کامل و ناکامل. تأکید می‌کند که اگر فردی در کارها به دست خداوند و حق ایمان آورد، این دست در تمام امور موفق می‌شود، اما اگر خودرایی کند، به دام شیطان می‌افتد. پایین‌ترین سطح انسانیت و علمی که در انکار حق قرار دارد، به نادانی منجر می‌شود. پیام اصلی این است که تسلیم به خداوند و دوری از خواسته‌های دنیوی، موجب رستگاری و کامیابی می‌شود.