بخش ۱۰۶ - اشکال آوردن برین قصه مولانا
مولانا / دفتر دوم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ابلهان گویند کین افسانه را
خط بکش زیرا دروغست و خطا
زانک مریم وقت وضع حمل خویش
بود از بیگانه دور و هم ز خویش
از برون شهر آن شیرین فسون
تا نشد فارغ نیامد خود درون
چون بزادش آنگهانش بر کنار
بر گرفت و برد تا پیش تبار
مادر یحیی کجا دیدش که تا
گوید او را این سخن در ماجرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به برخی باورهای غلط اشاره می‌کند و بیان می‌کند که برخی افراد این داستان را به عنوان دروغ و خطا می‌دانند. او به مریم اشاره می‌کند که در زمان زایمانش از دیگران دور بوده و در حریم خود بوده است. پس از تولد، او نوزاد را به نزد قوم خود برده و در اینجا اشاره به مادر یحیی دارد که او هم نوزاد را مشاهده کرده و در مورد این ماجرا سخن می‌گوید. به طور کلی، شاعر می‌خواهد بگوید که حقایق درون این داستان، بر خلاف باورهای نادرست عموم است.