بخش ۱۰۹ - در بیان آنک نقض عهد و توبه موجب بلا بود بلک موجب مسخ است چنانک در حق اصحاب سبت و در حق اصحاب مایدهٔ عیسی و جعل منهم القردة و الخنازیر و اندرین امت مسخ دل باشد و به قیامت تن را صورت دل دهند نعوذ بالله مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره پیامدهای نقض میثاق و توبه در داستان قوم سبت صحبت می‌کند. براساس آن، شکست توبه باعث عذاب و لعنت الهی می‌شود. نتیجه نقض عهد این قوم، مسخ و نابودی آنها بود و خداوند آنها را به بوزینه تبدیل کرد. اما در این امت مسخ ظاهری نبود و مسخ دل‌ها صورت گرفت. وقتی دل‌ها از حقیقت دور و زشتی را انتخاب می‌کنند، انسانیت و ارزش‌هایشان از بین می‌رود. در نهایت، این متن به این نکته اشاره دارد که کسانی که توبه را می‌شکنند، عذاب‌های جدی‌ای را در پی خواهند داشت.