بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق مولانا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به وجود ناپاکی‌ها و خیالات زشت در دل انسان اشاره می‌کند. اگر دل انسان از طهارت و صفا خالی باشد، تصاویر ناپسند و دیوها در آن جا می‌گیرند. او با تندی از انسان می‌پرسد که آیا می‌تواند از این حال رهایی یابد و به درک عمیق‌تری دست یابد یا خیر. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که اگر خیالات و فکرهای ناپسند در وجود انسان بمانند، او هرگز نمی‌تواند به حقیقت و جوهر روح خود پی ببرد.