نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۴ - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس مولانا

مولانا / دفتر پنجم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قسم او خاکست گر دی گر بهار

میر کونی خاک چون نوشی چو مار

در میان چوب گوید کرم چوب

مر کرا باشد چنین حلوای خوب

کرم سرگین در میان آن حدث

در جهان نقلی نداند جز خبث

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تضاد میان ظاهر و باطن اشاره دارد. در ابتدا به مسأله فریبندگی و زیبایی‌های ظاهری اشاره می‌کند که ممکن است به مانند یک بهار زیبا باشد، اما در حقیقت زیر این ظاهر زیبا، واقعیت‌های ناخوشایند و زشتی نهفته است. در قسمت‌های بعدی به کرم و فساد در درخت و همچنین به سرگین اشاره می‌شود که بیانگر وجود ناخالصی‌ها و زشتی‌ها در زندگی است. به طور کلی، پیام این ابیات این است که نباید تنها به ظاهر اهمیت داد، بلکه باید به باطن و حقیقت نیز توجه کرد.