بخش ۴۲ - تفسیر انی اری سبع بقرات سمان یاکلهن سبع عجاف آن گاوان لاغر را خدا به صفت شیران گرسنه آفریده بود تا آن هفت گاو فربه را به اشتها میخوردند اگر چه آن خیالات صور گاوان در آینهٔ خواب نمودند تو معنی بگیر مولانا
مولانا / دفتر پنجم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آن عزیز مصر میدیدی به خواب
چونک چشم غیب را شد فتح باب
هفت گاو فربه بس پروری
خوردشان آن هفت گاو لاغری
در درون شیران بدند آن لاغران
ورنه گاوان را نبودندی خوران
پس بشر آمد به صورت مرد کار
لیک در وی شیر پنهان مردخوار
مرد را خوش وا خورد فردش کند
صاف گردد دردش ار دردش کند
زان یکی درد او ز جمله دردها
وا رهد پا بر نهد او بر سها
چند گویی همچو زاغ پر نحوس
ای خلیل از بهر چه کشتی خروس
گفت فرمان حکمت فرمان بگو
تا مسبح گردم آن را مو به مو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ خواب حضرت یوسف (ع) و تفسیر آن است. در خواب، او هفت گاو فربه را میبیند که توسط هفت گاو لاغر خورده میشوند. این نشانهای از قحطی و فراوانی است. در دنیای واقعی، انسانها نیز ممکن است در درون خود شیر (نماد قدرت و غلبه) داشته باشند، حتی اگر ظاهرشان ضعیف به نظر برسد. در نهایت، به اهمیت حکمت و فرمان الهی اشاره میشود و اینکه باید به دستورات حکمت عمل کرد تا به حقیقت رسید.