بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا مولانا
مولانا / دفتر پنجم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
آن یکی پرسید از مفتی به راز
گر کسی گرید به نوحه در نماز
آن نماز او عجب باطل شود
یا نمازش جایز و کامل بود
گفت آب دیده نامش بهر چیست
بنگری تا که چه دید او و گریست
آب دیده تا چه دید او از نهان
تا بدان شد او ز چشمهٔ خود روان
آن جهان گر دیده است آن پُر نیاز
رونقی یابد ز نوحه آن نماز
ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوک
ریسمان بسکست و هم بشکست دوک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شخصی از مفتی می‌پرسد که اگر کسی در نماز گریه کند، آیا نماز او باطل می‌شود یا خیر. پاسخ این است که گریه باید به دلیل چه چیزی باشد. اگر فرد به چیزی عمیق و معنوی نگاه کرده و از آن متاثر شده باشد، گریه‌اش می‌تواند بر نمازش تأثیر مثبت داشته باشد. در واقع، اگر گریه به خاطر درد و رنج باشد، ممکن است به نماز او رونق ببخشد. اما اگر این درد و رنج بی‌دلیل باشد، می‌تواند نشانه‌ای از ضعف باشد و بر اعتبار نماز اثر منفی بگذارد.