نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۹۹ - جواب گفتن خر روباه را مولانا

مولانا / دفتر پنجم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

گفت این معکوس می‌گویی بدان

شور و شر از طمع آید سوی جان

از قناعت هیچ کس بی‌جان نشد

از حریصی هیچ کس سلطان نشد

نان ز خوکان و سگان نبود دریغ

کسپ مردم نیست این باران و میغ

آنچنان که عاشقی بر رزق زار

هست عاشق رزق هم بر رزق‌خوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از موضوعات طمع و قناعت صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که شور و شر از طمع به جان انسان می‌آید و هیچ‌کس با قناعت بی‌جان نمی‌شود. از سوی دیگر، حریص بودن هم انسان را به مقام سلطنت نمی‌رساند. همچنین، نان دادن به خوکان و سگان نشان‌دهنده این است که زندگی و روزی از هراس و اضطراب نیست. در نهایت، عشق به روزی و قناعت در زندگی مهم‌تر از حریص بودن است.