بخش ۱۱۱ - بحث کردن آن سه شه‌زاده در تدبیر آن واقعه مولانا
مولانا / دفتر ششم / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
رو به هم کردند هر سه مفتتن
هر سه را یک رنج و یک درد و حزن
هر سه در یک فکر و یک سودا ندیم
هر سه از یک رنج و یک علت سقیم
در خموشی هر سه را خطرت یکی
در سخن هم هر سه را حجت یکی
یک زمانی اشک‌ریزان جمله‌شان
بر سر خوان مصیبت خون‌فشان
یک زمان از آتش دل هر سه کس
بر زده با سوز چون مجمر نفس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، سه نفر به هم پیوسته و همدردی می‌کنند. همه آنها یکرنج و یک درد مشترک دارند و در اندیشه و احساساتشان مشابه هستند. در سکوت، خطری مشترک آنها را تهدید می‌کند و در گفتگو نیز دلیل یکسانی دارند. همه آنها در یک لحظه به خاطر مصیبتشان اشک می‌ریزند و در لحظه‌ای دیگر، احساسات سوزانشان را با نفس‌های آتشین نشان می‌دهند.