قطعه شمارهٔ ۵ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
خوب را گو پلاس در بر کن
که همان لعبت نگارینست
زشت را گو هزار حله بپوش
که همان مردهشوی پارینست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمایز بین خوبی و زشتی پرداخته است. شاعر میگوید که خوبی را باید در ظاهری زیبا و آراسته نمایش داد، زیرا آن خوب است و شایسته زینت. در حالی که زشتی را هرچقدر هم که بپوشانیم و زیبا جلوه دهیم، در نهایت همان زشت است و به نوعی مرده و بیارزش به شمار میآید. به عبارت دیگر، باطن هر چیز مهمتر از ظاهر آن است.