حکایت شمارهٔ ۴۱ سعدی
سعدی شیرازی / باب اول در سیرت پادشاهان / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
اسکندرِ رومی را پرسیدند: «دیارِ مشرق و مغرب به چه گرفتی؟ که ملوک پیشین را خَزاین و عمر و مُلک و لشکر بیش از این بوده است ایشان را چنین فتحی میسّر نشده». گفتا: «به عَونِ خدای، عَزَّوَجَلَّ، هر مملکتی را که گرفتم رعیّتش نیآزردم و نامِ پادشاهان جز به نکویی نبردم».
بزرگش نخوانند اهل خرد
که نامِ بزرگان به زشتی برد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این حکایت به رمز موفقیت اسکندر رومی در فتح سرزمین های بسیار می پردازد که رعایت حقوق مردم و به نیکویی بردن نام شاهان گذشته و پیشینیان است.