حکایت شمارهٔ ۴۱ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این حکایت، دو شخصیت در بغداد به نام‌های رایت و پرده به بحث و جدل می‌پردازند. رایت از تلاش‌ها و زحمات خود در خدمت به سلطان صحبت می‌کند و به پرده می‌گوید که او هیچ‌گاه زحمتی نکشیده است. رایت به سختی‌هایی که تحمل کرده اشاره می‌کند، اما می‌بیند که پرده به خاطر موقعیتش از او عزت بیشتری دارد. پرده پاسخ می‌دهد که او سر بر آستان سلطان دارد و به همین دلیل مورد احترام است. در پایان بیان می‌شود که کسی که خود را بزرگ می‌سازد، در واقع خود را به دردسر می‌اندازد.