حکایت شمارهٔ ۱ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

یکی از وزرای کشور پسری داشت که بسیار نادان بود. او تصمیم گرفت پسرش را به یکی از دانشمندان بسپارد تا او را تربیت کند و عاقل نماید. اما پس از مدتی، دانشمند به وزیر پیام فرستاد و گفت که تلاش‌هایش بی‌فایده بوده و پسر همچنان بی‌عقل و نادان باقی مانده است. در اینجا به این نکته اشاره می‌شود که اگر اصل یک فرد خوب نباشد، تربیت و آموزش تأثیر زیادی نخواهد داشت. مانند آهن بی‌کیفیت که هیچ صیقل و نیکی از آن به‌دست نمی‌آید. همچنین مثال‌هایی از حیوانات آورده می‌شود که حتی با بهترین شرایط هم تغییر نمی‌کنند، مانند خر که حتی اگر به مکه برده شود، بازهم خر خواهد ماند.