حکمت شمارهٔ ۱۹ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دو کس دشمن ملک و دینند: پادشاه بی حلم و زاهد بی علم.
بر سر مُلک مباد آن مَلِکِ فرمانده
که خدا را نبُوَد بندهٔ فرمانبردار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، دو گروه به عنوان دشمنان کشور و دین معرفی شده‌اند: پادشاهی که درک و بردباری ندارد و زاهدی که علم و آگاهی کافی ندارد. شاعر هشدار می‌دهد که بر سر کشوری چنین فرمانروایی نباید باشد، چرا که فرمانروای ستمگر و نادان به خدا، نخواهد توانست رعیتی فرمانبردار و مطیع داشته باشد.