حکمت شمارهٔ ۲۸ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.
الا تا نشنوی مدح سخنگوی
که اندک مایه نفعی از تو دارد
که گر روزی مرادش بر نیاری
دو صد چندان عیوبت بر شمارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره این است که از آدمهایی که تو را مدح و ستایش و تعریف می‌کنند، دوری و حذر کن زیرا فقط در پی گرفتن چیزی از تو هستند و همان شخص اگر منافعش برآورده نشود عیب‌هایت را در نظر دیگران صدبرابر نشان می‌دهد و از تو بد می‌گوید.