حکمت شمارهٔ ۲۹ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
متکلّم را تا کسی عیب نگیرد، سخنش صلاح نپذیرد.
مشو غرّه بر حُسنِ گفتارِ خویش
به تحسین نادان و پندار خویش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره تاثیر مثبت نقد و انتقاد در یک سخنور است زیرا تا سخنور و گوینده‌ای تحمل شنیدن ایرادات خود را نداشته‌باشد، در هنرش پیشرفت نمی‌کند.