شمارهٔ ۱۰۳ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
الحق امنای مال ایتام
همچون تو حلال‌زاده بایند
هرگز زن و مرد و کفر و اسلام
نفس از تو خبیث‌تر نزایند
اطفال عزیز نازپرورد
از دست تو دست بر خدایند
طفلان تو را پدر بمیراد
تا جور وصی بیازمایند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت و مسئولیّت‌پذیری در قبال مال و سرنوشت یتیمان اشاره دارد. شاعر تاکید می‌کند که فقط افرادی پاک و حلال‌زاده می‌توانند امانت‌دار خوبی برای مال یتیمان باشند و هیچ‌کس از مرد و زن، مسلم و غیرمسلم به اندازه‌ِ یک فرد خبیث نمی‌تواند به آنها آسیب برساند. همچنین، کودکان یتیم که مورد محبت قرار گرفته‌اند، به دلیل دوری از پدر و تجربیات تلخ، نیاز به حمایت و مراقبت دارند تا نادانی و ظلم وصی‌ها را تجربه نکنند.