شمارهٔ ۱۲۶ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای غرّه به رحمت خداوند
در رحمتِ او، کسی چه گوید؟
هرچند مؤثّر است باران
تا دانه نَیَفکَنی، نَرویَد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به کسانی که به رحمت خداوند مغرور شده‌اند، هشدار داده می‌شود. شاعر می‌گوید که هرچقدر هم باران رحمت الهی مؤثر باشد، بدون تلاش و زحمت انسان (همچون کاشتن دانه) نتیجه‌ای نخواهد داشت. به عبارت دیگر، برای دستیابی به موفقیت، تنها امید به رحمت کافی نیست و باید تلاش کرد.